05 février 2011

Als ik geld had, was ik al lang weg

Capture d’écran 2011-02-05 à 16.02.41.png 

‘Als ik geld had, was ik al lang weg'


Een jaar van nultolerantie in de Anderlechtse wijk Kuregem wil nog niet zeggen dat de mensen zich er veiliger voelen. ‘Nultolerantie is een slogan.' Maar toegegeven: ooit was het erger.


Van onze redacteur

Hicham woont met zijn moeder en zus op de bovenste verdieping van een sociale woonblok aan het Albert I-plein. ‘Ik heb nog niet veel van de nultolerantie gemerkt', zegt hij. ‘Jonge daders worden 's morgens opgepakt en staan 's middags alweer op straat. Het vandalisme blijft.'

Hij toont ons de gebarsten ruiten in het voorportaal. Brievenbussen zijn kapotgeslagen. Een steunpilaar is zwartgeblakerd.

‘Twee weken geleden braken jongeren de voordeur open en staken hier een motor in brand. Dertig mensen moesten worden geëvacueerd. Het was niet de eerste keer. Ik moest mijn moeder wegbrengen, omdat ze door de rook ademhalingsproblemen kreeg.'

De brand ontlokte bij de bewoners van de sociale woonblokken zoveel woede, dat ze een ‘zwarte mars' op het gemeentehuis van Anderlecht organiseerden.

‘Sindsdien is het hier wat rustiger geworden', zegt Helène Hupin. ‘Politieagenten patrouilleren hier nu met honden. Ze houden ook een oogje in het zeil vanuit hun wagen. Maar sommige bewoners hebben de schrik zo hard te pakken, dat ze 's nachts zelf waken. Ze proberen te verhinderen dat jongeren hier weer inbreken, de boel kapotslaan, drugs gebruiken of erger, weer brand stichten. Dat zou onze taak niet mogen zijn.'

Hupin woont al 31 jaar aan het Albert I-plein. ‘Wat me nog hier houdt? Mijn ruime woonkamer. Een nieuw appartement is veel kleiner. Bovendien kan ik dat niet betalen. Als ik geld had, was ik hier al lang weg. Dat geldt voor iedereen die hier woont.'

Hicham knikt. ‘Soms kan je de drugs die de jongeren gebruiken door de trappenhal tot de bovenste verdieping ruiken. Het is door en door triestig.'

Terwijl we praten, komt iemand van de sociale huisvestingsmaatschappij Anderlechtse Haard het goede nieuws melden dat Kuregem voortaan vier voltijdse wijkagenten krijgt. ‘Dat vragen we al lang', zegt Hupin. ‘We werden aan ons lot overgelaten.'

De zwarte mars heeft duidelijk weer wat in beweging gezet. De gesaboteerde elektriciteitscabine die de buurt 's avonds al maanden zonder verlichting zet, is eindelijk hersteld. Dat moet het veiligheidsgevoel vergroten.

Maar José Garcia, bezieler van het burgerprotest, is kritisch voor de positieve geluiden na één jaar nultolerantie. Daaruit moet blijken dat het aantal misdrijven in de Anderlechtse wijk Kuregem met 28 procent is gedaald, van 1.497 naar 1.078 (DS 3 februari). Vooral diefstallen uit voertuigen en sackjackings daalden. De nultolerantie kwam er na rellen begin vorig jaar. Door de onrust besliste de hogeschool Isib toen om tijdelijk te verhuizen.

‘De aanwezigheid van meer politie doet de criminaliteit dalen. Maar nultolerantie stelt eigenlijk niets voor. Het is een slogan. Het enige wat het doet is de criminaliteit naar andere wijken verplaatsen', zegt Garcia. ‘Camera's en meer politie pakken de problemen niet aan de wortels aan. En dat is de werkloosheid. Eén op de drie jongeren in Anderlecht is werkloos. Rond het Albert I-plein is dat zelfs de helft.'

Garcia wil dat er een comité komt dat de werkloosheid grondig aanpakt. ‘Het volstaat niet om enkele computers te geven die de jongeren kunnen gebruiken om hun cv door te sturen. We moeten ons dringend gaan afvragen waarom jongeren zich gewelddadig gedragen. Binnen één tot drie jaar kunnen we de problemen oplossen.'

IJzeren Muur

Gewezen priester-arbeider Hugo Carmeliet, die zich in meerdere buurtcomités engageert, is optimistischer. ‘Conflicten gaan hier altijd in pieken', zegt hij.

‘Het is goed dat de politie enkele maanden geleden het Lemmensplein weer heeft ingenomen. Zo toont ze dat zij de baas is. Maar het is dansen op een slappe koord. Jongeren dagen de politie elke dag uit, nu door nieuwe parkeermeters te saboteren. Meestal komen ze ermee weg. Zo blijft de wetteloosheid bestaan.'

Toch is enig historisch perspectief op zijn plaats, vindt Carmeliet. ‘In de jaren 80 en 90, vooral met de rellen in 1997, was het hier veel onleefbaarder. Dankzij de wijkcontracten zijn sommige straten echt aan het opleven.'

‘Het Albert I-plein blijft een probleem. Door de mastodonten van sociale woonblokken hebben we er de armoede geconcentreerd. Dat is een voedingsbodem voor criminaliteit.'

‘De politici beschouwden de buurt als het stort. In de jaren 80 werd er zelfs een ijzeren muur gebouwd die de sociale woonwijk van de school moest afschermen. Onder burgemeester Simonet is die muur afgebroken, waarmee hij het signaal gaf dat Kuregem wel tot Anderlecht behoorde. Sindsdien is het herstel bezig.'

 

 

marche noire,pcs,syndicat des locataires,square albert 1er,josé garcia,de standaard,actions de locataires

 

marche noire,pcs,syndicat des locataires,square albert 1er,josé garcia,de standaard,actions de locataires,francis dubois

Les commentaires sont fermés.